Het huis van niets





Boven óp de dijk, tegenover het Dijkgatsbos in de Wieringermeer, staat het Huis van Niets. Dus u heeft meteen een wijds uitzicht over het IJsselmeer. Nee… niets van dat. Aan de zeekant: geen ramen. Want: uitzicht leidt af.

Het damestoilet is handzaam. Het herentoilet staat gelijk aan “effkies buiten de gait verzetten”. Water komt uit een zinken reservoirtje. Alles is gericht op  eenvoud want: dat helpt je concentreren.

Lederen fauteuils ontbreken. Er is één tafel met formicablad plus 12 harde stoelen. Geen hiërarchie. Iedereen zit gelijk want: iedereen heeft vandaag gelijk.

Centrale verwarming is geheel onbekend. Houtkacheltje geeft knusse warmte. Licht komt vooral van buiten, soms aangevuld met een stormlantaarn. U bent het licht. Laat het maar stormen in die bovenkamers. 

Juist omdat er niets is dat de gedachten doet verstrooien, maakt het Huis van Niets zo ongelofelijk aantrekkelijk. Voor bezinnen, voor bekwamen, voor nieuwe gedachten!

Voor het eerst begint een bijeenkomst fris en helder. Staan we open voor elkaar. En de soberheid stimuleert alle aanwezigen om ter zake te komen. Van niets tot iets. Pak áán die nieuwe positionering. Of strategie. Of introductie.

We nodigen u uit om de kracht van eenvoud van Het Huis van Niets te benutten.

Hoe uniek is Het Huis van Niets?

Zeer. Nergens in Nederland vindt u een locatie ...zo desolaat en tegelijk zo gevuld met de historie van de drooglegging van de Zuiderzee. Het eerstvolgende Huis van Niets (look-a-like) vindt u in Lourioug-Khaï (Siberië) aan de oever van de Anabar. Maar waarom zou u zo ver gaan?